Помощь - Поиск - Пользователи - Календарь
Полная версия этой страницы: Стихи Парсама
Армянский форум Вардананк [армяне, политика, история, военное дело] > Наши интересы > Культурная жизнь > Публикации наших форумчан
Страницы: 1, 2, 3, 4, 5
celtic
Пока так.


Говорят, что был ты подобен
Журчанью ручья, ставшего плачем
А потом обратился слезами в очах
И потоком вниз пролился.


Говорят ,что в чаще лесной
Давным-давно, много лет назад
Бил прозрачный родник
В нем святая слеза и лики святых
Из него человек первый родился.


Говорят ,что были подобны и мы
Свету солнечной жизни: чистые духом и сердцем
Были подобны алой заре
И истины слово ведали.

Высшая святость, летели века
И осталась лишь память о ней
И больше ничто
parsam
пусть другые скажут свое мнение
Анаит
Վերին սրբություն, անցել են դարեր ,
Ու սրբությունից հուշն է մնացել,
Եւ ուրիշ ոչինչ:
Высшая святость, летели века
И осталась лишь память о ней
И больше ничто
Очень приятно))) Ребята у вас получился плодотворный творческий тандем))) Шат йетакркира кардал, дзер грацнеры.
Перевод получился хороший. Молодец Кельтик. Я тут немного своего добавлю. Начну с конца.
... анцелен дарер- прошли века..И от святости лишь память о ней..и не больше.
P.S. Давно переводами не занималась. НЕ судите строго))) На самомо деле читая на армянском, стихи пронизаны глубиной...
Таронеци
"На самомо деле читая на армянском, стихи пронизаны глубиной..."

Вот и я о том же. В переводе всё пропадает. Вроде бы и слова по возможности близки, а смысл улетел. А тот, что между строк читался - и следа нет.
celtic
Цитата(Таронеци @ 25.4.2010, 23:48) *
"На самомо деле читая на армянском, стихи пронизаны глубиной..."

Вот и я о том же. В переводе всё пропадает. Вроде бы и слова по возможности близки, а смысл улетел. А тот, что между строк читался - и следа нет.

Абсолютно согласна:) кажется, я поняла в чем дело, додумываю:)
celtic
Цитата(Анаит @ 25.4.2010, 23:37) *
Վերին սրբություն, անցել են դարեր ,
Ու սրբությունից հուշն է մնացել,
Եւ ուրիշ ոչինչ:
Высшая святость, летели века
И осталась лишь память о ней
И больше ничто
Очень приятно))) Ребята у вас получился плодотворный творческий тандем))) Шат йетакркира кардал, дзер грацнеры.
Перевод получился хороший. Молодец Кельтик. Я тут немного своего добавлю. Начну с конца.
... анцелен дарер- прошли века..И от святости лишь память о ней..и не больше.
P.S. Давно переводами не занималась. НЕ судите строго))) На самомо деле читая на армянском, стихи пронизаны глубиной...

flowers.gif Это пока наброски перевода, он должен звучать иначе. Выложу, как созреет:)
Таронеци
Кельти, язык - это живое существо. Он жёстко привязан к образу мышления. Идентичности перевода достичь нельзя. Даже, если плюнуть на ритм и рифму. Наборы понятий разные. Вторые смыслы омонимов не совпадают и т.п.
celtic
Цитата(Таронеци @ 26.4.2010, 21:10) *
Кельти, язык - это живое существо. Он жёстко привязан к образу мышления. Идентичности перевода достичь нельзя. Даже, если плюнуть на ритм и рифму. Наборы понятий разные. Вторые смыслы омонимов не совпадают и т.п.

Я именно это и имела ввиду:)
celtic
Вот так получилось:) Хотя кажется я еще буду переделывать.

Говорят, что был ты подобен
Журчанью ручья, ставшего плачем
А потом обратился слезами в очах
И потоком вниз пролился.


Говорят ,что в чаще лесной
Давным-давно, много лет назад
Бил прозрачный родник
Непорочности в нем слеза
И лики святых
В нем человек первый родился .


Говорят, были подобны и мы
Свету, данному солнцем, жизни хлебу:
Чистые духом и сердцем
Подобны, пылающей, алой заре
И истины слово ведали.

Высшая святость, летели века
От нее остался лишь в памяти след
Не больше...
TITANIC
Цитата(Таронеци @ 26.4.2010, 22:10) *
Кельти, язык - это живое существо. Он жёстко привязан к образу мышления. Идентичности перевода достичь нельзя. Даже, если плюнуть на ритм и рифму. Наборы понятий разные. Вторые смыслы омонимов не совпадают и т.п.


Это ты всё правильно пишешь, Таронеци, но посмотри, какое чудо получается. Я, допустим, именно это стихотворение не переведу, но , отмечу созвучие работы поэта-Парсама
стихам Евгения Баратынского, поэта пушкинской поры, который лично мне нравится больше Пушкина. Почти сразу (читая перевод Келти) на ум пришло его стихотворение "Запустение". Оно довольно большое,
приведу отрывок:

(Речь идёт об отце)

Давно кругом меня о нём умолкнул слух,
Прияла прах его далёкая могила,
Мне память образа его не сохранила,
Но здесь ещё живёт его доступный дух;
Здесь, друг мечтанья и природы,
Я познаю его вполне;
Он вдохновением волнуется во мне,
Он славить мне велит леса, долины, воды;
Он убедительно пророчит мне страну,
Где я наследую несрочную весну,
Где разрушения следов я не примечу,
Где в сладостной тени невянущих дубров,
У нескудеющих ручьёв,
Я тень, священную мне, встречу. (1834)

Поэтому то, что здесь происходит, является творчеством и имеет смысл.
celtic
Цитата(TITANIC @ 28.4.2010, 9:39) *
Поэтому то, что здесь происходит, является творчеством и имеет смысл.

flowers.gif Я только не поняла, ты по армянски читать умеешь? Или тебе стихи Парсама только в переводе доступны?
TITANIC
Цитата(celtic @ 28.4.2010, 13:42) *
Цитата(TITANIC @ 28.4.2010, 9:39) *
Поэтому то, что здесь происходит, является творчеством и имеет смысл.

flowers.gif Я только не поняла, ты по армянски читать умеешь? Или тебе стихи Парсама только в переводе доступны?


По твоим переводам, Келтик, в том то всё и дело.
celtic
Цитата(TITANIC @ 28.4.2010, 13:49) *
Цитата(celtic @ 28.4.2010, 13:42) *
Цитата(TITANIC @ 28.4.2010, 9:39) *
Поэтому то, что здесь происходит, является творчеством и имеет смысл.

flowers.gif Я только не поняла, ты по армянски читать умеешь? Или тебе стихи Парсама только в переводе доступны?


По твоим переводам, Келтик, в том то всё и дело.

ну так я переведу дальше ,почитаешь:) На армянском очень красиво звучит ,я стараюсь максимально передать мелодию стиха, его смысл. А тебе нравятся стихи Парсама?
TITANIC
Цитата(celtic @ 28.4.2010, 20:29) *
Цитата(TITANIC @ 28.4.2010, 13:49) *
Цитата(celtic @ 28.4.2010, 13:42) *
Цитата(TITANIC @ 28.4.2010, 9:39) *
Поэтому то, что здесь происходит, является творчеством и имеет смысл.

flowers.gif Я только не поняла, ты по армянски читать умеешь? Или тебе стихи Парсама только в переводе доступны?


По твоим переводам, Келтик, в том то всё и дело.

ну так я переведу дальше ,почитаешь:) На армянском очень красиво звучит ,я стараюсь максимально передать мелодию стиха, его смысл. А тебе нравятся стихи Парсама?


Насколько можно судить по темам, которые он поднимает, у него душа поэта от природы. Ведь даже в переводах понятен образный ряд чисто в словесных понятиях.
Большего пока сказать не могу, недостаточно знаком с его творчеством. Это очень тонкие материи, желаю ему не очерстветь душой, несмотря на все перипетии армянской жизни.
celtic
Цитата(TITANIC @ 29.4.2010, 0:11) *
Насколько можно судить по темам, которые он поднимает, у него душа поэта от природы. Ведь даже в переводах понятен образный ряд чисто в словесных понятиях.
Большего пока сказать не могу, недостаточно знаком с его творчеством. Это очень тонкие материи, желаю ему не очерстветь душой, несмотря на все перипетии армянской жизни.

Парсам глубокий и истинно армянский поэт:) А мне очень лестно что мой перевод напоминает Баратынского:),
parsam
Я бы хотель отметить, что Титаник поверте я даже не читал Баратынского,
и я не могу обшего находить с ним, может плохо воспринимаю по русскому. huh.gif незнаю
celtic
Цитата(parsam @ 29.4.2010, 20:00) *
Я бы хотель отметить, что Титаник поверте я даже не читал Баратынского,
и я не могу обшего находить с ним, может плохо воспринимаю по русскому. huh.gif незнаю

парсам джан, хангист:)) Баратынский это русский поэт 19 века, современник Пушкина и его друг. TITANIK имел ввиду, что стиль моего перевода напоминает его стихи. Твои стихи только твои:)
parsam
ՀԱՅՐ ԻՄ
"Տերևներս ուր են թռչում,
Ես անտերև մնացի"...

Դու բնավ երբեք ինձ մի մոռանա,
Աչքերս թախծոտ ու սիրտս միշտ բաց,
Ամայի այգում ծաղիկ կդառնամ,
Մի ծառ կդառնամ, ու արևաբաց:

Գարունը կգա ծաղկունք կլինի,
Խոնհար մանուշակը կլինի այգում,
Քո տխուր օրը ուրախ կկանչի,
Տերևներով կանաչ կխշշանք այգում:

Ծաղկոց բույր կլինի, գարնան արշալույս,
Գարնան մեղեդին կհնչի այգում,
Ցողունդ բազում ճյուղեր կունենա,
Տերևներով լի' կանաչ-կապտավուն:

Դու մի տրտնջա, ինձ մի նախատիր,
Քո շիվը արդեն ձգում է արմատ,
Դու այդպես դաժան սիրտդ մի տանջիր,
Քո այգու մեջ են ցողուն և արմատ:
parsam
ՇԱՂ ԱՌԱՎՈՏԻ

Ցողոտ մաքրություն' շաղ առավոտի,
Ծնրադիր եմ ես քո փայլի առաջ,
Տես թրթռում է շուրթերիս մի դող,
Ու երանելի համբույրը ճաճանչ:

Այս լույս ու մութի սրբության առջև,
Խաչքար եմ դառել ծնունդից ի վեր,
Ծնունդից ի վեր նայել եմ հավերժ,
Հեռու,հեռավոր արծաթյա աստղեր:

Ձեր պարն եմ բռնել, քնքշորեն պարել,
Հագել չմուշկներ երկնում սահել,
Ես թև եմ առել ձեր լույսից ջահել,
Հետո այրվել, անհունում հալվել:

Ցողոտ մաքրություն, շաղ առավոտի,
Դու մեղմ, դու խոնհար, ու այնքան զուլալ,
Թրթիռ ես դարձել պսակին ծաղկի,
Ու վառ փայլում ես ինչպես արծաթ:
TITANIC
Цитата(celtic @ 29.4.2010, 21:27) *
Цитата(parsam @ 29.4.2010, 20:00) *
Я бы хотель отметить, что Титаник поверте я даже не читал Баратынского,
и я не могу обшего находить с ним, может плохо воспринимаю по русскому. huh.gif незнаю

парсам джан, хангист:)) Баратынский это русский поэт 19 века, современник Пушкина и его друг. TITANIK имел ввиду, что стиль моего перевода напоминает его стихи. Твои стихи только твои:)


Чиштес асум, ахчи.
Анаит
Цитата(TITANIC @ 5.5.2010, 0:48) *
Цитата(celtic @ 29.4.2010, 21:27) *
Цитата(parsam @ 29.4.2010, 20:00) *
Я бы хотель отметить, что Титаник поверте я даже не читал Баратынского,
и я не могу обшего находить с ним, может плохо воспринимаю по русскому. huh.gif незнаю

парсам джан, хангист:)) Баратынский это русский поэт 19 века, современник Пушкина и его друг. TITANIK имел ввиду, что стиль моего перевода напоминает его стихи. Твои стихи только твои:)


Чиштес асум, ахчи.

Титаник, только без обид, ладно? Последнее слово, написанное вами, не так. Как-то царапает..
Таронеци
Куйрик джан, на лезвов чи тирапетум
TITANIC
Это вы меня простите за неправильную речь. Хотел сказать по-свойски " Правду говоришь, девушка", а получилось, видимо, что-то другое.
Келтик, прости меня пожалуйста. А как правильно? "Чиштес асум, куйрик джан"?
Анаит
Цитата(Таронеци @ 10.5.2010, 22:37) *
Куйрик джан, на лезвов чи тирапетум

Вочинч, менк ирен анпайман кы совороцненк!))) smile.gif
Анаит
Цитата(TITANIC @ 11.5.2010, 13:50) *
Это вы меня простите за неправильную речь. Хотел сказать по-свойски " Правду говоришь, девушка", а получилось, видимо, что-то другое.
Келтик, прости меня пожалуйста. А как правильно? "Чиштес асум, куйрик джан"?


Титаник!!! Скоро научишься говорить на нашем армянском языке))
P.S. Самое главное, было бы желание.
parsam
ՎԵՐԻՆ ՍՐԲՈՒԹՅՈՒՆ

12

Չգիտեմ ինչու Վերն սրբություն,

Ամեն առավոտ , ամեն գիշեր,

Հանգիստ չի տալիս հարցը այս անքուն,

Որ իմ հոգին է վաղուց գրավել:



Ես ուզում էի անտառն այն հասնել,

Որտեղ փերները երգեր են երգում,

Ուր ակնաղբյուր կա' սրբի արտասուք,

Որտեղ ուռենին' խոնհար է ու լուռ:

Որտեղ առաջին քայլերս եմ արել,

Նայել եմ վերև' արև ու լուսին,

Որտեղ ծիծաղից արցունք եմ լացել,

Մանուկ աչքերով քեզ եմ կշտամբել:



Ինչ որ չափածո բառեր եմ գրում,

Գրում եմ անկապ ու չափից երկար,

Կարծես շփոթվել, մթագնել եմ ես,

Ինչքան  մնամ, այսպես ինձ շվար,

Թվում է վաղուց խցանն եմ ընկել,

Խճճվել, կարծես էլ բառեր չկան,

Բառերը այնքան անկապ են դարձել,

Այս լաբիրինթում ո'չ ելք կա, ո'չ վախճան:

Այսօր աստղերը ժպտում են նորից,

Նորից կանչում են, տանում հեռու,

Ու քայլում եմ ես, շարունակ քայլում,

Իսկ ճանապարհը տիեղերք է անծիր:

Ելնեմ սարերը ձյունե քողի մեջ,

Ձյունե պսակը հագնեմ' սպիտակ,

Մանկանամ նորից, բառեր թոթովեմ,

Մեղքեր չունենամ հոգումս բնավ:

Սիրո անունից կռվի դուրս գամ ես,

Վերտ ու վահանը ձեռքումս պահած,

Աղոթեմ նորից' հազար մեղա ես-

Ինչու, ես հանկարծ, դարձա ինձ օտար: 



Հոգնած օր է սա. Վերին սրբություն,

Չկա մայուններ ու չկա կարկաչ,

Մեքենաներ են միայն ընթանում,

Անդուր նկար է պատուհանիս տակ:



celtic
Цитата(TITANIC @ 11.5.2010, 14:50) *
Это вы меня простите за неправильную речь. Хотел сказать по-свойски " Правду говоришь, девушка", а получилось, видимо, что-то другое.
Келтик, прости меня пожалуйста. А как правильно? "Чиштес асум, куйрик джан"?

Все ОК.smile.gif Ахчик джан тоже сойдет:))))
TITANIC
А у Парсама много стихов уже поднакопилось. Может издать их уже книжкой, или в какой-нибудь альманах определить.
Как вообще нынче в Армении дела обстоят в издательском деле? Помнится в сов.время "сов. Айастан", "сов.Грох"...
В России издательств много, и помимо них на ризографе малотиражку выпускают. Поэты среди армян всегда высоко ценились.
В Ереване в ресторане около кинотеатра "Москва"( возле которого бронзовый лучник) можно было встретить, поговорить с ними.
Нынче так же?
Таронеци
Бронзовый лучник - это хто? blink.gif
parsam
Незнаю даже что и сказать, я еще не вырос до этого звание-Поэта
parsam
Լավություն արա


Իմ կյանքի բոլոր ճանապարհներին,
Մորս մախթանքը սրտիս մեջ տարա,
Վատություն անելը հեշտ ու չնչին,
Քանի կարող ես լավություն արա:

Սիրտ քո երազը, խնդությունը քո,
Ես մարդկանց տվի, մարդկանցից առա,
Այս տաք ու պայծառ արևի ներքո,
Քանի կարող ես լավություն արա:


TITANIC
Цитата(TITANIC @ 23.5.2010, 18:20) *
А у Парсама много стихов уже поднакопилось. Может издать их уже книжкой, или в какой-нибудь альманах определить.
Как вообще нынче в Армении дела обстоят в издательском деле?


Не хотелось бы, чтобы вопрос этот исчез в безднах форума. Так как всё же обстоит дело издательское в Армении нынешней
знает кто-нибудь?
Сегодня приобрёл книжку из-за статьиВ.М. Хачатуряна "Роль архаизующих тенденций в переходные эпохи".
Тема наверняка заинтересовала бы Ардзана... ( Цивилизации/ Ин-т всеобщ. истории РАН.-М:Наука,1992 -
Вып.8: Социокультурные процессы в переходные и кризисные эпохи.-2008.)

parsam
ՎԵՐԻՆ ՍՐԲՈՒԹՅՈՒՆ
13

Իջավ աշուն, քաղաքը մերկ
Լողանում է անձրևի տակ,
Լողանում եմ ես էլ կանգնած,
Քամիների հարվածից խենթ,
Փողոցներում' դադարկություն,
Ցուրտ է, կարծես չկա ոչինչ,
ես փնտրեցի անկեղծություն,
Արդարության վսեմը ջինջ:

Ու երևի ոչինչ չունես ինձ ասելու,
Մշուշվել է , ախ` իմ հոգին ,
Հավաքել եմ բազում մեղքեր,
Տանջվում եմ ով երկնային,
Կարծես հոգնել ծերացել եմ,
Կորցրել եմ ուժս այրի,
Աչքերս կույրացել են,
Չեմ հասկանում ես ոչ մեկի:

Ես ուզեցա անկեղծ սիրել,
Սիրել մեկին' տաքը շնչել,
Ծխել խունկը լույս օջախի,
Լսել մանկան զվարթ ձայներ,
Ցանել սերմեր ճշմարտության,
Գնալ ճամփով լույս արևի,
Տանել անձավ չարը խոսքի
Գամել այնտեղ շխթաներով:

Վերին սրբություն.
Ու չիմացա մինչև հիմա,
Թե ինչու ես աշխարհ եկա,
Ինչ եմ փնտրում , ուր եմ գնում,
Ու ճամփան այս ուր է տանում:








parsam
ՔԱՄԻՆ

Քամին գողացել անտառի երգը,
Չոր անապատում օրոր է ասում,
Ու կակտուսները ավազի վրա,
Մեղմ շշուկի տակ անուշ օրորվում:

Քամին գողացել սիրահարների
Անուշ երազը բերել է անապատ,
Ու հազարերանգ քամելոնները
Համբուրվում են սիրո դողի տակ:

Աղավնիների մուրազն է բերել,
Վառ անապատում' ավազի վրա,
Ու քարավանները ճախրում են ,կարծես
Թևերը բացած ավազի վրա:

Քամին գողացել անտառի երգը,
Չոր անապատում օրոր է ասում...
parsam
ԱՇՈՒՆ

Բանաստեղծությունս դու ես, իմ աշուն,
Քո ոսկեափայլ,
Գեղանի դեմքը կապույտ անհունում,
Հազարածալ:
Բանաստեղծությունս դու ես, իմ աշուն,
Թխպոտ ամպերդ,
Անձրևներիդ շաչն ու շառաչը,
Հորդ հեղեղներդ:
Ամպրոպներիդ դեմ կռվի կելնեմ,
Սուսերիս փայլով,
Ու հողմերիդ սիուլս կհանձնեմ,
Անհուն կարոտով,
Թող տանի, գլորի սարեր ու ձորեր,
Այն ոսկեափայլ,
Խփի ժայռերին,մութ անձավներին ,
Հազարածալ:

Աշուն , քո մեղմիկ օրորն եմ սիրում,
Հասուն արտերում,
Քո ոսկեախառն արձանն եմ թողնում,
Իմ վառ հուշերում,
Բանաստեղծությունս դու ես, քո ոսկյա
Վառ անտառները,
Ամպերիդ լացը անձրևի տեսքով,
Հասուն արտերդ:
Ու ես ուղղել եմ քայլերս խիզախ,
Դեպ արշալույսդ,
Բոսոր ամպերդ,հասուն արտերդ,
Հորդ հեղեղներդ:
parsam
ՉԹԱՌԱՄԵՍ


Ինչքան գարնան ծաղիկներ կան,
Բերեմ ես քեզ մեծ խինդով,
Ինչքան սիրո աղբյուրներ կան,
Լցնեմ սիրտդ թովչանքով:

Թե չհովնաս, սիրտս էլ կտամ,
Հոգիս կտամ, որ ապրես,
Բայց, թե հանկարծ,խոր քուն մտնեմ,
Չմնաս այրի ' թառամես:
parsam
ՄԱՆՈՒԿ ՄԻ ԽԵՆԹ

Մայրամուտին,երբ լռեցին
Շանթ ու շառաչ, շան հաչոց,
Գիշերն,իբրև մի ահարկու
Պատեց և տուն,և փողոց:

Ու գրշերվա թանձր մուժում,
Դալուկ փայլլեց լուսընկան,
Հարդագողը ծածուկ մթնում,
Վախով անցավ այն ճամփան:

Ժանապարհը նրա անցած,
Լոկ աստղերով սփռվեց,
Ու երկնի մութ կապույտում,
Ծիրկաթինը ժպտաց մեզ:

_Մայրիկ,- ասավ մի խենթ մանուկ,-
Ինչ աստղերի քաշ է այն,
Որ այդպես մոտ հավաքվել են,
Ու այնքան են միանման:

_Դա ճաման է հարդագողի,
Այն պայծառ է գեղեցիկ,
Պարկն է բացվել,ու ամեն հարդ
Դարձել լուսավոր մի աստղիկ:

_Մայրիկ,գուցէ մի օր նրանք,
Վերստին հարդ դառնան,
Ու գիշերվա զարդերը երկնի,
Լքեն մեզ ու հեռանան:

_Ոչ իմ բալիկ,ինչ ես ասում
Աստղ են նրանք հարատև,
_Այս անիծված միտքը հիմա,
Չի տալու հանգիստ ինձ երբեք:

Մայրիկ, նայիր, աստղը ընկավ,-
Ասավ խենթը այն մանուկ,
Դա ասուպ էր իսկական,
Որ հետք թողեց նա դալուկ:

_Մայրիկ, այդպես եթե ընկնեն,
Աստղ չի մնա երկնքում,
Ով կփոխի նրանց այնտեղ,
Ով լույս կտա խավարում:
parsam
Եկել եմ քո մոտ մեղքերով ծանր,
Նզովքը շուրթիս թույլ տուր լվանամ,
Թող,որ շունչ առնեմ սիրուցդ ջահել,
Ոխին, չարիքին ես հանդիմանամ:

Թույլ տուր շշնջամ աղոթքի խոսքեր,
Մի վանիր այդպես,օթևանիր ինձ,
Քո մանուկն եմ ես, քո կրցքից աճել,
Ամեն առավոտ քեզ եմ աղոթել:

Թող,որ ծնրադիր լինեմ քո առաջ,
Լինեմ քեզ պահակ,լինեմ պահապան,
Երգը զանգերիդ այլուր տարածեմ,
Որ զավակներդ քեզ վերադառնան:
parsam
Կրկին հուշեր



Չհասկացա վերջալույս էր,

Թե լուսաբաց ծաղկավետ,

Ամբողջ սարը կարմիր հագավ,

Նրեկվեց ձոր ու արահետ:

Ու անտառում մի հին զրույց,

Հովն էր պատմում ծառերին,

Նիրհից զարթնած թավ անտառը,

Հորանջում էր վերստին:

Մի երջանիկ պատահարով,

Մտանք անտառ`հանգստի,

/Ով է ասում թե անտառը,

Դաժան ցրտին կմրսի/:

Ու արևի նոր լույսի տակ,

Ողջ անտառը աղմկեց,

Մի ծեր եղնիկ վազքով ուժգին,

Մեր ձայներից ցատկոտեց:

Երբ տուն դարձանք վերջալույսին,

Հովը զրույց էր անում,

Գուրգուրում էր մազերը մեր,

Թիկունքներս համբուրում:



Գարնան երգի ու տաղիկի,

Գետն էր ուրախ վարարել,

Արագիլը մեր տան ծառին,

Սիրով իր բույնն էր հյուսել:



parsam

Աչքերս հառած կապույտ անհունին

Ու ձեռքումս ցուպը այն գախթականի

Անդաստաններում ես տեղ չեմ գտնում,

Ձգում է հողը ,կարոտն հայրենի:

Կանչում է ձայնը հագած ծիրանի,

Սար ու ձորերի արձագանքը լույս,

Ու գնում եմ ես խելագար, գախտնի,

Սրտումս փափագ,և' հավատք, և'հույս:

Դարերի խորքից, թե խաժումուժից,

Պոկված մայր ծառից`դարձած խելագար

Տարիներ այդպես գլորվում նորից,

Տանում են հեռու ինձ ակունքից մայր:

Ու կուչ եմ եկել դադարկ սենյակում,

Հոգումս արդեն մոխիր է կարծես,

Վաղուց սրտիցս արյուն չի կաթում,

Հոն արյուն չկա` արնաքամ եմ ես:


parsam
-Դուրս ար'ի, Մհեր,-
Էրկիրն է կանչում,
Մի մնա փակված
Մութ քարանձավում:

Զարկի'ր անխնա
Քարե դարպասին,
Թող ,որ հուրհրա
Քո Թուր Կայծակին:

Տես այգիներում,
Ծիրանն է ծաղկել,
Վաղուց երամը
Տուն է ետ դարձել:

Հայոց լեռները
Քո ճամփին նայում,
-Դուրս ար'ի, Մհեր,-
Էրկիրն է կանչում:
parsam
Գիշերներ անքուն



Անքուն գիշերը դարձած կերպարանք,

Նայում է ինձ առաստաղն ի վար,

Կարծես ծառ լինի, թե կանաչ անտառ,

Որոգայթ է չար, հմայիչ թակարդ:

Կին է, թե օրիորդ` հրավարս ու հեզ,

Աչքերը կապույտ, մազերը արձակ,

Ուզում է խոսել, շշնջալ կարծես,

Բայց լռություն է տիրում շարունակ:

Կապույտ զանգակ է` խնդավառ առվակ,

Առաստաղն ի վար անձրև է գալիս,

Ու օրիորդ այն, մազերը արձակ,

Ինչու է այդպես տխրորեն լալիս:

Հեռու անկյունում մոմակալ փոքրիկ,

Ու լույսը նրա թրթռում է աղոտ,

Երգի ծվեններ, ձայներ կերկերիկ,

Ձգում են ուժգին, տանում իրենց մոտ:

Անքուն գիշերը կերպարանք դարձել,

Առաստաղն ի վար ինձ է կշտամբում,

Իսկ օրիորդը հեզ, արցունքով ջահել,

Կշռաքար դարձել, կարոտս է չափում:
























parsam
Լսիր' հրաշք իմ սիրուն,
Դու արև ես , ես գիտեմ,
Դու հրավարս կնոջ պես,
Փարվել ես դաշտերին,
Այգիները քո առջև
Իրենց գրկերն են բացել,
Իսկ դու չքնաղ,լուսնատես
Նրանց սերն ես փայփայել:
Քո լուսավառ աչքերում
Գիշերներն են խտանում,
Նորից փոխվում են մութի,
Ու աստղերին ծվարում:

Ամպի տակին խավար մոմ,
Ու զանգերն են ղողանջում,
Այնտեղ մոխիր է, ու կրակ,
Այնտեղ քարերն են վառվում:
Ժայռերը իրեց դեմքերը
Դարձրել են սուր նիզակ,
Այնտեղ ամպրոպ է ժայթքում,
Այնտեղ լույս է շարունակ:
parsam
Նրանք գիտեին, նրանց լույս պետք չէր,
Նրանք լույսի տակ բնավ չեն տեսնում,
Լույսի շողի մեջ կարծես խարխափում,
Իր իսկ պատկերը տեսնել չեն ուզում:

Նրանց լույս պետք չէր'
խավարն են պաշտում,
խավարից ծնվել-
խավար են ծնում...

Նրանք գիտեին,նրանց լույս պետք չէր,
Սոված, վայրենի, քոչվոր ամբոխով,
Դժոխքում ծնված, ահռելի քաջքեր,
Ծածկեցին դաշտեր,պատեցին մթնով:

Նրանց լույս պետք չէր,
խավարն են պաշտում,
խավարց ծնվել-
խավար են ծնում,
լույսն արևի խավարով պատել,
խրախճանքի են մեր տանը նստել:

Նրանք գիտեին, նրանց լույս պետք չէր,
Կեռ յաթաղանի շեղբի առջև մերկ,
Անտառ սարսափեց, մարան օջախներ,
Քարեր սրբատաշ ու անթիվ զոհեր:

Նրանց լույս պետք չէր,
խավարն են պաշտում,
դժոխքում ծնվել-
դժոխք են ծնում...
parsam
Նորեն թուխթն այս սպիտակ,
Նորեն թախիծ ու կարոտ,
Ուր է տանում այս ճամփան,
Հարազատ ու այնքան մոտ:

Նորեն աղոտ նկարներ,
Մանուկ հայացք ու ժպիտ,
Անթիվ ծառեր, ծաղիկներ,
Ամենուր լույս ու հակինթ:

Ձայներ բազում հարազատ,
Այնքան զվարթ կյանքով լի,
Բակում հազար մանուկներ,
Խաղեր անվերջ բերկրալի:

Նորեն թուխթն այս սպիտակ,
Նորեն կարոտ ու թախիծ,
Ուր է տանում այս ճամփան,
Ով է կանչում ինձ հեռվից:

Նա տանում է, ես գիտեմ,
Ուր երազն է շոշափվում,
Առավոտյան ծեգի հետ,
Արփին օրհնանք է ասում:

Ուր կա կապույտ արշալույս,
Ուր կա չքնաղ մի լճակ,
Որտեղ աստղերն են մկրտվում,
Ուր երկիրն է երփներանգ:

Նորեն թուղթն այս սպիտակ...
parsam
Կաթիլներ չկան' հեծկլտուք դարձած,
Արտացոլվել են հուգուս ընդերքում,
Ամպրոպներ դարձած' անձրևի նման,
Անվերջ, անդադար տեղում են, տեղում:

Զարկուն են, զարկվում հոգումս անվերջ,
Տեղատարափ է, արտասուք է հորդ,
Ցավն ու կսկիծը վաղուց ջրդեղվել,
Կրծում են, ուտում ինձ ինչպես մի որդ:

Բառեր էլ չկան,մորմոքն է միայն,
Դարձել արտասուք, դարձել վարար գետ,
Չի գտնում վերելք,չի գտնում ճամփան,
Զարկում է քիմքիս ու դառնում է ետ:

Հոգումս վաղուց անձրև է տեղում,
Շառաչյուն,շաչյուն,ամպրոպ ու կայծակ,
Հրաբուխի պես կրկին է ժայթքում,
Վշտից սեղմված բռունցքս աժդահա:
parsam

Լուսաբացն էր վառ ծիրանը հագել,
Մթնշաղն էր ուրախ արտասվում,
Աքաղաղների ազդարար կանչը,
Ճախրում էր կապույտ անհունում:

Գյուղը զարթնել էր իր անուշ քնից,
Ու անրջում էր ճամփեքին անծայր,
Լուսաբացն էր վառ իր անդաստանից,
Տաքությամբ բուրում տակնուվար:

Ու հանդիսավոր կռինչ-կչոցով,
Խորոտ մի հավք էր նստել բնկալում,
Կարծես ասում էր, թե տեղյակ եղեք,
Ինչպես է լինում ծնունդ, արարում:

Ու հորանջում էր անտառը կրկին,
Մի դալար բարդի օրոր էր խշշում,
Ու օրորի տակ ննջել էր կրկին,
Փոքրիկ շան "հաֆը" իր տնակում:
parsam
Իմ հայոց ամրոց,
Իմ բերդ, իմ վահան,
Դու կրակ ու բոց,
Իմ աղոթարան:

Դու լույսի աղբյուր,
Դու կյանքի խորան,
Երկնքդ լազուր,
Աչք-ունքդ ծիրան:

Հենված ժայռերին
Նեկտար ես քամում,
Ամողջ աշխարհին
Լույս ես սփռում:

Իմ հայոց ամրոց,
Իմ բերդ,իմ վահան,
Դու կրակ ու բոց,
Իմ աղոթարան:
parsam
Տար ինձ

Կարմիր է դաշտը,
Եվ դաշտի միջին,
Մի մանուկ ընկած,
Ծաղիկը ձեռքին'
Երկուսն էլ կարմիր,
Կողքը բազում,
Օձ ու կարիճներ,
Կողքում հրեշներ
Ու անթիվ չարքեր'
Բոլորն էլ կարմիր:
Արյան ծով է սա,
Աշխարհն է կարմիր

Կրկին մեղա ես,
Ու հազար անգամ ,
Ների'ր նվաստիս,
Ծեփի'ր բերանս,
Քո արդար խոսքով,
Խոսքով իսկության,
Հանի'ր իմ սրտից
Ցավն այս մոլեգին,
Ցավն այս դաժան,
Աչքերս մաքրի'ր,
Արծաթյա շաղով,
Արևածագի,
Ու տա'ր ինձ քո հետ
Երկինք մխրճված,
Մեր սարերը վեհ,
Լճակները ջինջ,
Թող ես լողանամ
Զուլալ ջրերում,
Ջինջ առվակների,
Ձեռքերս հասնի
Սարերի փայլին`
Արծաթագույն,
Իսկ իրկնամուտին
Լսեմ շշուկը
Դարավոր ու հին,
Ննջող անտառի:

Ննջեմ նրա հետ,
Ու հազարամյա
Պատմությունը քո
Թող նա ինձ պատմի,
Լսեմ խենթորեն
Ու չհագենամ
Ու կրկին լսեմ:
parsam
Անցնում են օրեր

Օրն անցնում է, մայրամուտի
Շողերն են կարմիր,
Ճանապարհը, կրկին քեզ ետ չի բերում,
Ինչու չես գալիս,
Ինչու միշտ այսպես դու թողնում ես ինձ,
Տխուր ,մենավոր,
Մի քանի անցորդ ,ու դու չկաս,
Ահա նորից անցան:

Հանկարծ, փայլեցին աչքերս
Ծարավ` նայելով հեռուն,
Ավա'ղ, մայրամուտի կարմիր շողն էր
Ընկել աչքերիս մեջ,
Ո'չ, ինչ եմ ասում, ես ճանաչեցի
Քո սիուլը բոսոր անհունում,
Դու վազում էիր, դու թռչում էիր
Զով լռության մեջ:

Տեսիլք էր, անցավ, ետ չի դառնալու,
Պահը այդ փոքրիկ,
Օրերի հետ տարիներ կանցնեն
Նայելով ճամփիդ,
Աչքերս հառած քո վերադարձին
Ես թախանձով լի,
Տարիներ հետո,կձուլվեմ ընդմիշտ
Հետ ճանապարհի:
Для просмотра полной версии этой страницы, пожалуйста, пройдите по ссылке.
Русская версия IP.Board © 2001-2020 IPS, Inc.