IPB

Здравствуйте, гость ( Вход | Регистрация )

> Стихи Парсама
Таронеци
сообщение 12.1.2010, 23:57
Сообщение #1


Senator
********

Группа: Uzer

Сообщений: 27361
Регистрация: 10.2.2008
Пользователь №: 83



ԴՈՒ ՀՈԳՆԵԼ ԵՍ


Դու հոգնել ես, քո աչքերի սև սաթի մեջ
Բոսոր ամպերն են բույն դրել,
Կոպերդ այնքան ծանր են թարթում,
Որ կարծես թե, երազն անքուն,
Տարել է մի ուրախ նվագ,
Եվ չի գալու կրկին քո մոտ,
Դու հոգնել ես ու լույսի ես այնքան կարոտ:

Կար ժամանակ ու դու զվարթ
Թռչունի պես, թռչում էիր անտես-անտես,
Լոկ վայրկյանն էր պարդ տեսնում
Հեռու կապույտ անդաստանում,
Թևերդ թռչնի թևեր, իսկ ծիրանդ
Կարծես գույնն էր այն դաշտերի,
Որի առաջ ծնկի չոքել
Օրհնել էիր լույս ու արև,
Ու աստղ էին աչքերը քո,
Լույսի աղբյուր ու սիրո տենչ:
Հիմա ուրիշ, ժամանակը քո աչքի մեջ
Կոտրել է շողքը արշալույսի,
Ու ամեն լուր, թե պատահար,
Դու նրանց հետ մեռնում կրկին,
Ու չես զարթնում, հարություն առնում:

Դու հոգնել ես, ու այնքան ես կարոտ լույսի,
Երդիկներից կապույտ լույսն է
Իր շողքերով իջել վրադ,
Ու անտառում մի հին զրույց ու մի հեքիաթ,
Պատմում է ծեր կաղնին հսկա,
Ակնաղբյուրի մոտը կրկին ակ ես հաշվում
Դու անհաշիվ:
Դու հոգնել ես, ու աչքերը քո սև սաթի
Կարոտ են տաք անձրևի,
Որ հորդառատ իջնի ներքև,
Ու դու զգաս շունչը նրա,
Նրա հայացքը ,նույնիսկ կարդաս,
Ու չիմանաս լաց է , թե խինդն է հողի:

Քիչ է մնում անդունդն ընկնես ,
Վիհը ընկնես ու մենավոր
Լուռը պատի քո մարմնին.
Ծածկեն շիրիմդ վարդերով,
Գուցէ ոչինչ էլ չլինի,
Միայն տատասկ ու փուշ աճեն,
Եվ գուցէ քեզ ճանապարհին
Ինչ-որ մեկը սիրի կրկին,
Ու դու զգաս տաքը սիրո,
Շունչը նրա լույս բերի քեզ:


Դու հոգնել ես, ու նման ես մարտից
Եկած մի զինվորի,
Ոչ կռիվն ես տանուլ տվել, ոչ հաղթել,
Տեսել ես դու բազում մահեր,
Մտածում ես գուցէ մի օր
Դու էլ բաժին դառնաս սրի,
Ու հանգչես լուռ մարտի դաշտում …
Բայց քո հոգնած սև աչքերը
Միայն նայում, նայում ու չեն տեսնում:

Այսօր ժամն է պատարագի,
Եկեղեցում մոմեր վառիր,
Գնա այնտեղ դու շնչելու
Հոտը խունկի,
Ու աղոթիր տիրոջ առաջ,
Ու աղերսիր, գուցէ նրա գութը շարժես,
Եվ գուցէ նոր մի շող տա քեզ,
Հոգնած փակվող քո աչքերին,
Իսկ դու լուռ ես ...


--------------------
"Наша беда не в том, что в мире существуют турки, а в том, что существуют туркоподобные армяне".Гарегин Нжде
Թե դու հայ ես՝ հայությունդ պիտի հարգես անպատճառ,
Հայաստանը պիտի լինի հուսո աստղ քեզ համար...
Ռափայել Պատկանյան
Религия армянина – непоколебимая вера в то, что Армения должна быть освобождена от чужеземного ига. Кто в это верит, тот принадлежит к истинной армянской религии. Рафаэл Патканян
Go to the top of the page
 
+Quote Post
11 страниц V   1 2 3 > »   
Start new topic
Ответов (1 - 19)
parsam
сообщение 13.1.2010, 12:28
Сообщение #2


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302




ԶՐՈՒՅՑ ԱՍՏԾՈ ՀԵՏ


Թե իրավ դու մեծ հանճար ես լույսի,
Թե իրավ սեր ես դու առանց խանդի,
Կամ սուրբ արտասուք,
Կամ, թե լույսն ես դու հրաշագեղ այգաբացի,
Կամ կրակ ես բորբ ‘ անմոխիր այրման,
Կամ սուրբ պսակն ես առաջին ծաղկի,
Կամ մարգարե ես,
Քո հավիտենական լուռ մենաստանում,
Կռելով բառեր, քավելով մեղքեր,
ԵՎ կամ ճշմարտությունն ես դու
Հենց նոր արարված առաջին բառի,
Կամ թե, մայրն ես դու ամբողջ աշխարհի,
Որից սերում են ծիլ ու ծաղիկ,
Թե քար ու քռա, թե մարդ , թե գազան,
Կամ լույսն ես դու հենց նոր շունչ առած
Սուրբ առեղծվածի,
Կամ ճիչ ես մանկան’ սուրբ երկունքի,
Նայում եմ այսօր ես ակնաղբյուրին,
Կամ ակն ես դու ցողոտ հանդեսի:

ՈՒզում եմ այսօր զրուցել քո հետ,
Ավաղ ոխ չունեմ ,
Այնպես եմ ուզում քեն դավել քո դեմ,
Բայց այդ շնհորքը չունեմ,
Լսում ես , ներող , արյունս արդեն
Դարձել վարար գետ,
Իր հունից վաղուց է ելել,
Արյան հեղեղ է իմ երակներում,
Հիմա կժայթքի, ու թանձր մուժում
Կլափվի հոգիս,
Կտանի լեզուս ընդերքը սրտիս,
Կբերի սիրտս, որպես թե լեզու:
Հոգնել եմ արդեն լոկ դառնությունը
Տանելով կյանքի,
Հոգնել եմ վաղուց այս արհավիրքի,
Լռության ճչից:
Նոյի հետ իջել սուրբ Արարատից,
Եվ իմ քրտինքով ողկույզն եմ դրել առաջին բառի,
Մարտնչել եմ ես, ու հողմերին սուսերս պարզած
Պաշտել եմ այլ աստվածների,
Զոհ եմ մատուցել ես նրանց առաջ,
Եվ տաք թրթիռն եմ եղել ,
Արյունոտ զոհասեղանի,
Բառեր եմ հինել առաջին տողի,
Եվ դարբնոցում սրեր եմ կռել,
Արդար քրտինքի,
Կռել եմ նիզակ ,և վերտ ,և վահան,
Չեմ եղել խոնհար, ու չեմ կոտրվել
Վայրի ու անգութ արհավիրքներից,
Երբ շանթն էր աստված,
ՈՒ երբ ,սերն էր քնքուշ ու դյութիչ,
Բարալիկ ու հեզ, նորահարսի պես ,
Շանթել եմ այո, ու ես շանթված
Ընկել եմ սիրուց ձորերդ վայրի:

Հետո, դու եկար, ով տեր,
Հավատքս կորավ,և կարծես
Պատժեց բազուկը ահեղ Վահագնի ,
Ես դարձա քաղցր մի կռվախնձոր,
Դարձա ոսկու հաք ու արշավատեղ,
Ես ընկա շատ-շատ,
Ապրեցի,սակայն ծանր շնչելով,
Գրեցի գիրը ու բողոքեցի ես Ֆրրիկի հետ,
Ճգնեցի երկար վանքում Նարեկա’
Մեծ մարգարեի,
Ու լույսը տվի լոկ ճշմարտության,
Չար հալածանքներից հազար տեղ եղա,
Ու իմ որդիքը լքեցին ահից,
Լքեցին ինձ էլ, փախան խելագար,
Հաճախ խաբվեցին, հաճախ մոլորվան,
Վայրի թաթերում մեռան լլկանքից:


Ես քեզ եմ դիմում,
Ինչու սուրս առար,
Ինչու չթողիր իմ սալի վրա
Փուքսը փչեի արդար քրտինքի,
Լոկ միայն ինքս դառնայի
Ինձ տեր ու տիրական,
Դու ինձ օծեցիր լույսով երկաթյա,
Ու մի օր ես դարձա Մարգարե,
Ծնրադիր եկած քո լույսի առջև’
Ու չկարողացա ես պատերազմել,
Լույսով իմ գրչի-
Շեղբի առաջ մերկ:
Ինչու սուրդ մերկ թողիր անհունում
Քո հեթանոսի,
Քարայրոմ թողիր, թե անձավներում
Մռայլ ու տխուր,
Թաղեցիր սուրդ,թաղեցին քեզ էլ
Ժառանգներիս հետ,
Ու դարձանք խաչքար:

Քո բարձունքներից տեսար դու, արդյոք,
Թե անապատում ինչպես թաղվեցի,
Ինչպես խառնեցին ավազին
Աճյուններս մերկ,
Բիբերս կորան,
Մաշկեցին մեկ-մեկ,
Կտրեցին տարան կրծքերս ավաղ ,
Գալիք մայրության,
Օրոցքի վրա անառակ ձևով
Սպանվեցի ես, ու մերկ մնացի,
Բռնաբարեցին կույսերիս չքնաղ’
Վայրի խնդացին,
Դարձա խելագար, դարձա ես մի հողմ,
Մի հողմապտույտ,
Ու այս ու այնտեղ հայտնվում եմ տես,
Փնտրում եմ, ավաղ ինքս էլ չգիտեմ,
Փնտրում եմ սերս,
Թե լույսն աչքերիս, թե բիբերս թաց,
Կրծքերս եմ փնտրում, որոնք լցված են կաթով,
Սուրբ կաթով,
Փնտրում եմ թաղանթը իմ մերկ կուսության,
Ճոճքն եմ փնտրում իմ երեխայի ,
Անմեղ երեխեքիս եմ փնտրում, ես ավաղ,
Օ’ բնավ երբեք չեմ ասի ներիր,
Ու չեմ բարբառի- մեղա տեր աստված’:


Go to the top of the page
 
+Quote Post
Таронеци
сообщение 13.1.2010, 23:28
Сообщение #3


Senator
********

Группа: Uzer

Сообщений: 27361
Регистрация: 10.2.2008
Пользователь №: 83



Ապեր, սահմանիր տպատառի չափ 3, խնդրեմ:


--------------------
"Наша беда не в том, что в мире существуют турки, а в том, что существуют туркоподобные армяне".Гарегин Нжде
Թե դու հայ ես՝ հայությունդ պիտի հարգես անպատճառ,
Հայաստանը պիտի լինի հուսո աստղ քեզ համար...
Ռափայել Պատկանյան
Религия армянина – непоколебимая вера в то, что Армения должна быть освобождена от чужеземного ига. Кто в это верит, тот принадлежит к истинной армянской религии. Рафаэл Патканян
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 16.1.2010, 14:50
Сообщение #4


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



Цитата(Таронеци @ 13.1.2010, 23:28) *
Ապեր, սահմանիր տպատառի չափ 3, խնդրեմ:


ԱՆՊԱՏԱՍԽԱՆ

Ամբողջ կյանքումս, փակել աչքերս
Նայել եմ հեռուն,
Նայել եմ հոգուս անդունդները խոր,
Տիեզերքը անհուն,
Փնտրել եմ այնտեղ, պատասխան չկա,
Հարցեր եմ գտել,
ՈՒ այդ հարցերին ավաղ , շատ ափսոս
Պատասխան չունեմ:

Արյանս միջին տանում եմ վաղուց
Արշալույսը վառ,
Առաջին բառը, ողկույզը առաջին,
Մեղրամոմ ու հաց,
Ծաղիկներ անթիվ, ու բուրումնավետ,
Պայծառ մի երկինք,
ՈՒ երկնքի տակ-փոքր, բայց
Չքնաղ մի երկիր:

Ինչքան պատասխան չգտա այսպես,
Գնացի ,եկա, ետ դարձա նորից,
Նորից հեռացա ես ճանապարհից,
ՈՒ մոլորվեցի թանձր մշուշում,
Տարածության մեջ:
Մշուշ է պատել հոգումս վաղուց,
Կարոտ ու թախիծ
Հոն բույն են դրել,
Այդպես էլ չգտա պատասխան,
Իմ միակ հարցին,
Ես եմ ծնել քեզ,
Թե քեզանից եմ ծնվել ես թախիծ
[size="3"][/size]
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 21.1.2010, 15:59
Сообщение #5


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



ԵՐԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Նա գալիս անաղմուկ,
Ու իմ դուռն է թակում,
Շշնջում է ականջիս.
Ինչ-որ բառեր, հեռանում:

Նրա կամաց շշուկից
Երանություն է իջնում,
Ու իմ կոպերն աչքերի
Տարերքից է թմրանում:

Ինչ-որ հեքիաթ է կանչում,
Ինչ-որ երազ, ու անձայն
Տանում է նա ինձ կրկին,
Դեպի լույսը մոգական:

Թափառում եմ անդադար,
Փողոցներում վեր ու վար,
Ուր է տանում այս ճամփան,
Ուր է շշուկը մոգական:

Նա գալիս է անաղմուկ,
Ու իմ դուռն է թակում,
Շշնջում է ականջիս
Ինչ-որ բառեր հեռանում:
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 21.1.2010, 16:08
Сообщение #6


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302




ԻՆՉ ԱՆԵՄ ԱՍԱ

Ինչ անեմ ասա,
Ճանապարհ տուր ինձ,
Տուր աստվածային ուժը վերելքի,
Անդունդն եմ ընկել,
Վիհը խորհրդավոր,
Կորցրել եմ ես,
Կորցրել եմ ինձ:

Ինչ անեմ ասա,
Խոսիր դու ինձ հետ,
Թեկուզ ապտակիր,
Թեկուզ այրիր ինձ,
Միայն թե խոսիր,
Այս լռության մեջ
Կորել եմ ես –
Չեմ գտնում ես ինձ:

Իրիկունը ուժգին
Ահազանգի պես,
Խորհրդավոր ,
Ու սարսափելի,
Կողքիս զնգում է,
Հարցն այն մենավոր
_Ինչ անեմ ասա,
Ոնց գտնեմ ես ինձ:

Go to the top of the page
 
+Quote Post
celtic
сообщение 21.1.2010, 18:20
Сообщение #7


Senator
********

Группа: User
Сообщений: 12901
Регистрация: 16.6.2008
Пользователь №: 386



Parsam jan, тахандаворь мардес у пилисопа:) Шат хачели э кардал, ели гри.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 21.1.2010, 18:29
Сообщение #8


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



Цитата(celtic @ 21.1.2010, 18:20) *
Parsam jan, тахандаворь мардес у пилисопа:) Шат хачели э кардал, ели гри.


Шат у шат мерси.згацвац ем-- аж покраснел, ес воч тахандавор ем воч ел пилисопа,просто hай ем
И срте ерахтапарт ем
Go to the top of the page
 
+Quote Post
celtic
сообщение 21.1.2010, 18:38
Сообщение #9


Senator
********

Группа: User
Сообщений: 12901
Регистрация: 16.6.2008
Пользователь №: 386



Цитата(parsam @ 21.1.2010, 19:29) *
Цитата(celtic @ 21.1.2010, 18:20) *
Parsam jan, тахандаворь мардес у пилисопа:) Шат хачели э кардал, ели гри.


Шат у шат мерси.згацвац ем-- аж покраснел, ес воч тахандавор ем воч ел пилисопа,просто hай ем
И срте ерахтапарт ем

flowers.gif Имиджайлоц хайерен банастехцутюннере лрив уриш дзеви эн кардацвум. Вонцворь еражштутюн лини. Нуйниск аменалавагуйн таргмануттюнере чен поханцум хайерени воче.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 21.1.2010, 19:54
Сообщение #10


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



Цитата(celtic @ 21.1.2010, 18:38) *
Цитата(parsam @ 21.1.2010, 19:29) *
Цитата(celtic @ 21.1.2010, 18:20) *
Parsam jan, тахандаворь мардес у пилисопа:) Шат хачели э кардал, ели гри.


Шат у шат мерси.згацвац ем-- аж покраснел, ес воч тахандавор ем воч ел пилисопа,просто hай ем
И срте ерахтапарт ем

flowers.gif Имиджайлоц хайерен банастехцутюннере лрив уриш дзеви эн кардацвум. Вонцворь еражштутюн лини. Нуйниск аменалавагуйн таргмануттюнере чен поханцум хайерени воче.


Ес амацайн ем дзер хет, хайерен@ инц твум э ,те уриш гармония уни.
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Айк
сообщение 21.1.2010, 21:21
Сообщение #11


Кот, Джеймс Кот!
********

Группа: Uzer

Сообщений: 15358
Регистрация: 16.5.2008
Из: 2300 метров над уровнем моря.
Пользователь №: 288



Я всегда утверждал - ни один перевод не в состоянии передать всю гамму слов и чувств выраженных на армянском языке! Армянский язык очень богат описательными словами, чего в русском нет. Поэтому переводы с русского на армянский получаются очень красивыми (для доказательства достаточно привести любой один перевод Пушкина Туманяном! Если не знать творчества Пушкина, то даже сложно определить кто написал оригинал а кто перевел.). А вот переводы с армянского на русский теряются практически все мелкие обороты, как будто суп лишается приправ - получается нечто без вкуса, хотя вроде тот же суп smile.gif


--------------------
Сижу, никого не трогаю, починяю примус...
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 21.1.2010, 22:12
Сообщение #12


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302




ՀԱՅԱՑՔ

Ինչքան սիրուն համեստ հայացք,
Ինչքան անուշ շրթունքներ,
Ձեռքդ տաք է, ձեռքդ շուրթիս
Համբույր տամ ես ողջ գիշեր:

Պարանոցիդ ուլունքաշար,
Աչքերդ ժով ծիրանի,
Սիրտդ տաք է, սիրտս այնտեղ
Մի անկյունում թող նստի:

Եղնիկի է քայլերը քո,
Սահուն- սահուն նազանքով,
Ձեռիկդ եմ ես, ճանապարհդ
Թող, որ մաքրեմ իմ սրտով:

Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 21.1.2010, 22:17
Сообщение #13


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



ՄԱՅՐԻԿ

Ինչքան լացել, չարչարել եմ,
Քուն չեմ եղել ես մայրիկ,
Օրորոցում կապկապել ես,
Քուն չեմ եղել ես մայրիկ:

Զօր ու գիշեր կողքիս նստած,
Անուշ օրոր ես ասել,
Գիշերը անքուն, աչքերդ բաց,
Քուն չես եղել իմ մայրիկ:

Օրեր անցան, քո ձեռքի մեջ
Ես ուժ առա քայլելու,
Բառեր ասի , անկապ բառեր,
Ուրախացանք ես ու դու:

Քո կրծքից իմ հասակն աճեց,
Հոգու լույսը ինձ տվիր,
Դու մի սուրբ ես քնքուշ մայրիկ,
Պայծառ լույսն ես իմ կյանքի:

Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 22.1.2010, 18:25
Сообщение #14


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302




Թախիծ
Թախիծն է պատել իմ աչքերը վառ,
Տխուր ու մեղմիկ թախծում է հոգիս,
Մի երգ է տխուր հնչում, ու այնպես
Թախծոտ է երգը , նման է սրտիս:
Տես ձեռքեր ունի ձյան փաթիլի պես,
Սպիտակ, մաքուր,սառը հպումով,
Աչքերիս միջում դառնում է արտասուք,
Այտերիցս հոսում կաթ առ կաթ արցունք:

Օ’, ինչքան’ տխուր հայացք ունես դու’,
Աղի արցունքի պես դառն ես թախիծ’,
Գիշերվա մթան լռություն ես դու’,
Ձյան փաթիլի պես սառն ես թախիծ,
Կանգնել ես շնչիս մի արցունք դարձած,
Ես խեղդվում եմ քո ծանրությունից,
Բաց’ թող մի վայրկյան,
Թեթև հպումդ ծանր է թախիծ:
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 22.1.2010, 18:29
Сообщение #15


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



ԵՐԱԶ

Երազիս մեջ մանուկ էի,
Անվիշտ, անցավ , վետվետուն,
Սար ու ձորով վազում էի,
Ինչ սեր, ինչ դարտ և ինչ տուն:

Շների հետ կռիվ տալիս,
Մեկտեղ նրանց հետ ուտում,
Գառների հետ յայլաներից ,
Վերադառնում դեպի տուն:

Ծիծեռնակի նման օդում,
Տենչում էի սավառնել,
Արևախանձ քարափներում,
Լողանում էի մինչ գիշեր:

Երեկոյան թոնրատանը
Տատս ալյուր էր մաղում,
ՈՒ պատմում էր նա մի հեքիաթ,
Մտնում էի անուշ քուն:

Ու քնի մեջ ես անպատճառ,
Խոսում էի ինքս ինձ,
Ծիծաղում էի ու թե լալիս ,
Օրվա եղած դեպքերից:

Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 24.1.2010, 21:22
Сообщение #16


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



ԳԱՐՈՒՆ

Ես ուզում եմ, որ հանդում
Բացվեն գարնան ծաղիկներ,
Ու իմ աչքերի միգում
Փայլեն սիրո արցունքներ:

Բախտի անիվն իմ ճամփին
Բացի ծաղկած մի գարուն,
Սիրով փարվեմ ամենքին
Երկիր, իմ հող, ու իմ տուն:

Ու բուրմունքով արբեցած
Մի օր այցի գամ քեզ,
Գարնան շունչը ծաղկած
Ու արևը բերեմ քեզ:
Go to the top of the page
 
+Quote Post
Анаит
сообщение 24.1.2010, 21:25
Сообщение #17


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 1926
Регистрация: 26.8.2008
Из: Там, где море
Пользователь №: 559



Большое спасибо за стихи!! Они замечательные!!! flowers.gif
Но как вас зовут Парсам, если не секрет? Ведь такие трогательные стихи пишите, а имя ваше нам не известно))
Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 24.1.2010, 21:46
Сообщение #18


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302



ԻՐԻԿՈՒՆ


Իրիկնային տոն է,իրիկուն խաղաղ,
Ոսկեզօծվել է երկինքը կապույտ,
Դեղին կրակ է երդիկներից կախ,
Թոնրատներից ծուխն է վեր ելնում:

Կապույտ գետակն է –դեղինով գոցված,
Թռչկոտում ուրախ բարձր սարերից,
Հեռվում ճռռում է մի հին ջրաղաց,
Իրիկնային տոն, իրիկնային հաց:

Երեկոն սարից մայուն է բերում,
Բերում է բառաչ, սրինգի նվագ,
Հովն էլ անկշտում թիկունք է շոյում,
Ու փսփսում է ուրախ մի հեքիաթ:

Իրիկունը հրաշք հանգիստ է փռել,
Լույսեր է վառել’կարել-կարկատել,
Իր խինդն ու ծափը գյուղին է տվել,
Աստղերին պայծառ պահակ է կարգել:

Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 25.1.2010, 23:01
Сообщение #19


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302




ՎԱՆԱ ԾՈՎՈՒՄ


Քենի ալիքով նավեր խորտակել,
Ու պահ է տվել իր անդունդներին,
Երկնի լույսը մշուշով պատել,
Խաչքար է դարձել օտար նավերին:

Ու դեռ փրփրած մկրատի նման,
Ալիք է պարզում երախիցը իր,
Զարկում է ,զարկում ժայռերին վառման,
Ու ետ է դառնում դժգոհ, ցանուցիր:

Ծովը շաչում է, փրփուր է թքում,
Վխտում են այնտեղ ժանտ հրեշները,
Առաջ է գալիս արյուն աչքերում,
Լիզում է, լափում նա մերկ ափերը:

Ծով փոթորիկի մեջ կեռ լուսինն էլ,
Ընկել է ինչպես, ինչպես յաթաղան,
Ծովը ծռել է, ճզմել է նրան,
Իր ալիքներով ահեղ կապուտան:

Ես ապշահար կանգնել եմ կողքին,
Ու աղերսում եմ ծովին փոթորկահույզ,
-Խաղաղվիր մի քիչ, անսպառ մայր իմ,
Գիրկդ եմ եկել սրտումս մեծ հույզ:

Դու թախծել գիտես, դու գիտես սիրել,
Խոր է թախիծդ,ու սերը քո մեծ,
Հառաչել գիտես, և ավաղ լացել,
Շաչել, շառաչել, ու թափել անեծք:

Քո կապույտ հոգում քնքուշ սիրտ ունես,
Ունես լսելու, խորհելու լավ ձիրք,
Խորտակել գիտես,և խաչքար դառնալ,
Ուհարձակվելու անհողդող մի կիրք:

Պապս պատվիրեց , /մեռավ կարոտից/,
Քո կոհակներից նա ջուր էր ուզում,
Ուլունք ձյուներից’ չքնաղ այն սարի,
Եւ հանգչել, ավաղ, քո վանքի բակում:

Հանգավ, աչքերում քո լույսը պահած,
Հանգավ տանելով զնգոցը զանգիդ,
Իր հետ նա տարավ վերքեր չլսված,
Որոնք բարձր են երջանկությունից:

Ծովը շաչում է, փրփուր է թքում,
Վխտում են այնտեղ ժանտ հրեշները,
Առաջ է գալիս արյուն աչքերում,
Լիզում է, լափում արյունոտ հողը:

Հոգնել է, կարծես սանձերը թողած,
Հոգնել է, հոգնել,ուզում է հանգիստ,
Օտար են մարդիկ, ափերն են օտար,
Փրփուր է թքում ,թքում անհանգիստ:

Ու մառախուղի թանձր քողի մեջ,
Նիրհել է ծովը, ալիքները հավաքել,
Հոգին քանի տակ ծալել է, կարծես
Երազների մեջ ժպտում է այնպես:

Մառախուղը գրկել ու բաց չի թողնում,
Գրկել է ամուր վիրավոր սրտով,
Չքնաղ ծովակը ջուր է շշնջում,
Սրինգի կարոտ, հորովելը մով:

Չքնաղ դիցուհին պապակ է, կարծես,
Պապակ է մաքուր քրտինքի համին,
Սարերից եկող գառ և ուլերի,
Անխոնջ ու անցավ այն մայուններն:

Աստղերի մեջ իր աստղն է փնտրում,
Նայում է ճամփան այն հարդագողի,
Ու հոգու խորքում հառաչում է լուռ,
Տեսնելով մարած հետքը ասուպի:


Հետո մի քանի լրաբեր կոհակ,
Նայեցին մուտքը ավերված վանքի,
Չի ծխում, արդյոք մի խունկ, մի կրակ,
Վաղուց ավերված պատերին վանքի:

Դարձյալ ապարդյուն նրանք հետ դառնում,
Կրկին ու կրկին գալիս անհանգիստ,
Խփում են կղզուն ցիրուցան լինում,
Ծովակը Վանա էլ չուներ հանգիստ:

Տանջանք է ապրում, թե երկունք է այն,
Տնքում է, շնչում խոր հառաչանքով,
Նա ծնելու է ուրիշ Վահագն,
Առասպելական կայծակ շանթերով:



Go to the top of the page
 
+Quote Post
parsam
сообщение 26.1.2010, 23:23
Сообщение #20


Magister
****

Группа: User
Сообщений: 2516
Регистрация: 3.1.2010
Из: земли предков
Пользователь №: 3302




ԽՌՈՎՔ

1
երկրաշարժին

Լսիր ‘ Արարող,
Երկար ժամանակ
Չեմ խոսել քո հետ,
Ու չեմ խանգարել
Անդորրդ վերին,
Շատ, ափսոս,երբեք
Հանգիստ չես թողել
Դու իմ անդորրին:

Քիչ էր զոհերն իմ?
Վիհը Տեր-զորի,
Քիչ էր Անին-գեղեցկուհին մեր,
Քիչ էր Վան ու Մուշ,
Սասուն ,Բերկրի,
Հայոց լեռները,
Վեհ Արարատը,
Էլ, որն ասեմ,
Կարին, Արդահան,
Եւ Վանա ծովը:


Դու, ինքդ գիտես,Հոբի նման
Տուն ենք կառուցել,
Ու փորձել ես մեզ,
Բայց փորձության ժամին,
Քո մատը վերին
Չես էլ թաթախել—
Այդ մենք ենք վիժել
Արյունի հեղեղ’
Ծնելու տեղը մեր մանուկներին:


2

_Լսիր ինձ Վերին,
Հանգիստ թող դու մեզ,
Թող քո մասին երգեր ենք ձոնում,
Ինչու չես թողում,
Ո’ր բարձր երգենք,
Որ’ ուրախ երգենք,
Այլ միշտ լացի ձայն
Լսես մեզանից…

Շատ ես դու դաժան,
Կելնեի, քո դեմ
Ճակատ առ ճակատ,
Ադամածին, մորեմերկ,
Կասեի,- Լսիր, թող ինձ խելագար’
Իմ աշխարհը- ավեր’,
Իմ աշխարհը- ավար’,
Գողացված’, խլվաված’,
Ամեն ինչ գերված’,
-Էլ, ինչ ես ուզում?
Այս քարակույտից…
Թե քեզ քարեր են դուր գալիս/
Առ դա քեզ նվեր…
3.4.5……


Go to the top of the page
 
+Quote Post

11 страниц V   1 2 3 > » 
Reply to this topicStart new topic
1 чел. читают эту тему (гостей: 1, скрытых пользователей: 0)
Пользователей: 0

 



Текстовая версия Сейчас: 24.4.2018, 23:42
Геноцид армян Welcome on MerHayrenik.narod.ru: music, video, lyrics with chords, arts, history, literature, news, humor and more! Analitika.at.ua КАРАБАХ88
- История Армении и Карабаха, пресса, комментарии Acher.ru - Армянский сайт для друзей Армянское интернет-сообщество Miasin.RU Website about Liberated Territory of Artsakh

free counters